شاید بزرگترین سوال زندگیم همواره این بوده. زمان
گیریم که زمان نه خطی، بلکه دایرهای باشد. ولی چطور آیندهای که هنوز تجربهی فیزیکی نشده وجود داره؟
چطور وقایعی مربوط به سالهای آینده یا حتا هفتهی اینده را میتوان در خواب دید؟ با کوچکترین جزئیات؟!
پس من در اینک، گذشته یا آینده تکراری ابدی هستم؟
و بهقول نیچه، چه گرانبار میشود زندگی اگر تمام رنجهایش را همواره تجربه و رنج ببریم.
آیا میتوان این چرخه را تغییر داد؟ مثل تجربهی شادی و رضایت بهجای رنج و پشیمانی؟
ما تنها شاهدی ناظر بر داستانی هستیم بهنام زندگی؟
