گندم تلخ: The ship 1899

۱۴۰۵ مرداد ۲۱, چهارشنبه

The ship 1899

گاهی پس از چند سال فیلم‌ یا سریالی که زمانی برایم جذابیت داشته را دوباره می‌بینم. یا برخی کتاب ها.

مثل این.

خو م را اسکن می‌کنم، گاه متحیر از خودم سؤال می‌کنم، از چی این خوشم آمده بود؟

گاهی مثل سریال lost نه تنها هنوز جذاب که نکات تازه‌ای ازش می‌گیرم که اون زمان توجهم رو جلب نکرده بود. مانند کتاب‌های کارلوس کاستاندا که سی ساله دوباره خوانی می‌کنم و باز کشفیات جدید دارم.

این‌هم سریال خوبی است. البته برای کن که ذهنی خلاق و ماجراجو دارم. و اصولن فقط علمی تخیلی می‌بینم.

این را فیلیمو دوبله کرده. بهتر از زیرنویس است.

سلام نیمه

سلام ، پسرهایی که در نوجوانی بانگاه‌تون تنم رو لرزوندین سلام به اونی که ازخجالت نگاهم نکرد که بلرزم سلام اونی که قدم به قدم عشق را به من آموختن سلام اونی که به اشتباه گمان کردم ، دوستش دارم. یا، دوستم داره سلام اونی که به‌خاطرش صد بار کنار پنجره رفتم سلام اونی که پشت پنجره منتظر موند و من نفهمیدم سلام اونی که گمان می‌کردم، دوستش دارم؛ فکر می‌کردم دوستم داره سلام به عشق اول بچگی و سلام به عشق آخر دیروزم سلام به همه اون حقه بازهایی که دوستم نداشتن و الکی ادای عاشق‌ها رو درآوردن و خر خودشون بودن سلام به اونی که با تن لرزه منتظر شنیدن صداش بودم سلام به اونی که یه‌روزی با یه نگاه دزدکی غافلگیرم کرد، دلم را برد سلام به همه عشق‌های این زندگیم سلام به هر کسی در تمام زندگی های قبلی و بعدی دلم را لرزاندن و خواهند لرزانید سلام به اون‌ها که وارد جهان هم نشدیم؛ ولی ممکن بود دیوانه وار عاشق هم بشیم سلام به اون‌ها که می‌دونم دوستم داشتن. من، دوست‌شان داشتم سلام به اون‌ها که نمی‌دونستن دوستشون دارم یا من هرگز نفهمیدم دوستم داشتند