مرزها

يه وقت هايي هست كه حسابي وقته

يه جور مرز

مرز تاريكي و روشني ! 
يا مرز عشق و نفرت مثل خادم تا خائن

يك موج عظيم در حال تبديل و تحول ! 
گرفتن جاي روشني، توسط تاريكي

هنگام غروب و بازگشت نور به جاي تاريكي

و چون اين مغرب ها و مشرق ها در گيتي بسيارند ما هر لحظه در مرزي پر اقتدار ايستاديم،  
 تنها در ميان مرزهاست كه مي شه بپريم !

نترس تك كار نمي كنم الان مي‌گم، مي‌شه از غم به شادي پريد يا از حزن به اميد . 
باور كن پتانسيلش در زمان موجوده !
مي‌شه از موندن به رفتن پريد

اما چون نمي پريم،  ساعت غروب دلتنگ كننده است . 
ضايع و بي ربطه ! 
واي از مرز جمعه غروب كه تلخ ترين تلخه ! 
اما مي تونه همون با شيريني جاش عوض بشه .
 كافيه يكي به تصوير اضافه يا كم بشه

كافي اراده كنيم، ببينيم لحظه عبور رو و آماده ي پريدن باشيم

قصد قوي مي خواد مثل شب كنكور . 
مطمئن باش جهان زير و رو مي‌شه، كافيه بگي :« كن فيكون » 

بيا از مرز ها با خنده و رقص بگذريم

همين حالا

در كمين مرز سپيده

به انتظار نشستم