کوتاه

برای چلچله ,حياط کوچک خانه مرزی بود

ميان ماندن و رفتن و برای من تب تند انتظاری که هميشه جاری است

ميان بودن هامان ,فاصله ايست به وسعت بچگی

و در پس رفتن ها ,خيالي است که گويد :هرگز نمی زيسته اي , مگر

اندك خوابي کوتاه

فضای خالی و پر اضطراب ميان نرده هاست, که نردبان را به مقصد مي‌رساند

×××

لحظه سياه تاريک پيش از طلوع سپيده است, که صبح را مي رساند

×××

آن جا که زخم می خوري , بايست و تماشا کن , سر چشمه فضيلت و نيکی هايت , آن جاست