۱۳۹۸ تیر ۳۰, یکشنبه

منه زلال




همیشه به نقشه‌ی راه نیاز هست
این‌که بدانی مقصد کجا و چگونه برسی

دشوارترین مسیر راه تهی‌هاست
باز گشتن به نقطه‌ای که آغازم بود
جهان صفر
بی‌هویتی و ندانستن‌های ذهنی
دل کندن و رها سازی کل مسیر پشت سر
با نقطه‌ی صفر بازگشتن
سفر صفر ذهنی
دیگه نه باید آرزوها و باورهای ذهنی جمعی را حمل کنم
نه باور داشته باشم، موجب رضایت و خوشبختی‌ست
همه‌ی آن‌چه را که تجربه کردم و در هیچ‌یک جز درد نبود
جز اسارت و رنج ذهنی ندیدم
با جماعتی هم‌درد یکی شدن و با دردهای‌شان درد کشیدن
با آرزوهای‌شان آرزو ساختن 
باید نخواستن و ندانستن
یاد بگیرم هیچ نمی‌دانم
ذهن را خاموش و به هیچ پیوستن
 تا شناسایی روحی که به این جهان برای تجربه‌ی ذات  زندگی وارد شد

خودتی

    دیگه داشت خیال برم می‌داشت یکی داره دنبال اتو ازم می‌گرده!! آخه مگه داریم کسی انقدر بی‌کار  باشه که روزی چند صد صفحه ورق بزنه؟ مگه این‌ک...