سلام به كودكي

سلامي با طعم كودكي ,ا

دو زمان خيلي سخت مي‌گذره

يك
چيزهايي هست براي گفتن , بايد سكوت كرد

دو
چيزي نيست براي گفتن    بايد حتما چيزي گفت
امشب مورد سوم  اضافه شد

دلت مي خواد
چيزي بگي
 نداري كسي ,كه با او بگي ؟
 چرا ما در تنهايي هاي حزن آلود بزرگي , تنهاتر مي شويم ؟

گاهي دلم مي خواد به كودكي برگردم , بي پروا دنبال يك قطره آب از ابتداي تا انتهاي ساقه و برگ را كنجكاوانه نگاه كنم , هنوز مسير را نمي‌شناختم و تصور اين بود , زندگي كوچه اي باريك است

به ابعاد كودكي مي تواني برعلف هاي مرطوب ساعتها به انتظار بنشيني تا قطره آب ازبرگ جدا گردد و تو رماتيسم نگيري

..

مي‌توني سيب را از شاخه چيد و شيرين از آب درآيد .مي تواني اشتباه سخن بگويي و همه شاد به تو بخندند و تشويقت كنند گاهي دلم مي خواد , مثل قديم كودكانه پشت درشكه بپرم و هيجان يك روز تابستاني را بازسازي كنم ,از حسرت , انار بر شاخه ,تا افتادن , از شاخه , سالهاي بسياري گذشت

و من هنوز نمي دانم در كدامين لمحه ي شب انارم ترك خورد و از شاخه افتاد ؟

گاهي بوي سجاده مادر بزرگ كه با ياس درهم مي‌شد

كودكي به زير, امن چادر مادر پنهان شدن , ترس شكسته شدن شيشه ترشي بي بي ,از يادها مي رفت

خواب شب پره را مي شناسم و در شبي كه , روياهاي كودكيم سبز شد, مهتاب را در حوض مي شستم .در انتهاي زاويه ادراك بلوغ ,به شاه پسند مي‌خنديدم كه هم‌چون اناري ترك خوردنم را شاهد بوده ا

بر شاه نشين مهتاب تا صبح مي خوابيدم 

ستاره اي خاموش خوابم را مي ربود و من در ميان خواب , از يادها رفتم و خانه را نيافتم