اگه بناست همه چیز خوب باشه و همه هلو پلو، کی دیگه از این دنیا دل میکند؟پی بردم همهی لذت زندگی در لحظاتیست که با تمام وجود قصدی دارم و براش در تلاشم
این ایام حالم بسیار خوبه
میخواد قصد سلوک یا قصد خاکی
انسانی
ها پس چی؟
ما آدم به دنیا اومدیم و با همین ابزار خاکی و روح الهی میتونیم چرخه رو در جهت نیک بود خود بچرخونیم
اگه نه، خودمون باختیم
اگر دیگران توانستند، تو هم میتونی و من نیز هم
منکه بهطور معمول همیشه هرچه را با تمام قصدم خواستم، به دست آوردم
و انی که از چنگ گریخت، همانی بود که براش زحمت زیادی نکشیدم
یا باور شدنش در ذهنم نبود و ..... اونی که با همه وجو خواستم، شده
یعنی من ایجادش کردم
همونطور که مواقعی که تو خواستی،کردی
کافیه خودمون رو باور داشته باشیم
باقی بهانههاییست از سر کوتاهی
