توهم همسایه

از هنگامی که ما بچه بودیم و زمان شاه بود
تا اکنون که شاه رفته است و مدهای دیگر باب شد
یک چیز تغییر ناپذیر می‌مونه
توهم‌های پسران محل
یادمه همیشه چند نفر از انواع اراذل اوباش، متناسب با سطح فرهنگی محل
سر کوچه‌ها حضوری پر رنگ و مستمر داشتند
و لقب بچه محل از آن ایشان بود
هربار که از برابر یک‌سری می‌گذشتی، محال بود تکه‌ای نشنوی
و عاقل کسی بود که به روی خودش نیاره و گذر کنه
و کافی بود یه چی بگی
یا قلمبه ای بارش کنی و حتا کشیده‌ای محکم و آبدار کافی بود تا بچه محل توهم بزنه:
نگفتم، عاشقمه؟
یکی می‌گه: عامو ضایع نکن یارو خوابوند توی گوشت. 
- همینه دیگه. سی این‌که دو.ستم داره. 
عین فیلم‌های ایرونی سابق
منم اگه یه نخود روحیه داشتم، 
مثل برخی روی ابرها زندگی می‌کردم و هر نفس دنیا رو به فال عشق به خودم می‌گرفتم
دست راست برخی زیر سر من