ما

انسان همیشه عادت داره خداوند را دور از دسترس و دشوار قرار بده.
که منشاء آن از خودخواهی انسانی است که تحمل پذیرش بندگی بر خدایی نه خیلی عجیب و دور از دسترس را نداره
خدا روز بروز بزرگ و بزرگ تر شد تا نتونی بهش برسی
خداوندی که از تو با تو آغاز می‌کنه
از تو شروع می‌کنه
تو جوهرة ذات آفرینش اویی
خدایی که دور و یا جدای از تو نیست
خدایی که وابستگی و خواری را بر غیر خودت، کفر و بت پرستی خطاب می‌کنه
و تو می‌خندی. چون نشندیدی وقتی می‌گفت:
تو خود خدایی
تو حامل روح او و از جنس ارادة اویی . 
این همه وحدت وجود است و زیبایی. چقدر این اسلام و قرآن معصوم و ناشناس افتاده
موضوع مورد نظر ماییم
نه حامل وحی
در کل کتاب پنج بار به نام شخص نبی خطاب شده. منظر قرآن انسان خداست و قرآن نقشة گنجی که همه را شامل می‌شه