مرتضی احمدی، صدای تهران قدیم

معروف بود به صدای تهران قدیم
از بستگان خیلی نزدیک پدری‌م
پای ثابت تمام مجالس ختم و ترحیم
در بزم شادی دیده نمی‌شد
اما
برای هم‌دردی پای ثابتی بود
گاه تا تفرش می‌رفت برای هم‌دردی
خودش رو سخت تفرشی می دانست
در حالی‌که صدای تهران قدیم بود و خودش زادگاهش را تهران قدیم می‌خواند
دوست‌ش داشتم از کودکی بی نشانه و حد
بی حس قومی و وابستگی
مهربان بود چنانی که ندانی
و چه حس غریب و آشنایی‌ست که او
تهران را زادگاه و موطن‌ش می دانست
همان حسی که من دارم
روحش شاد و آزاد