۱۳۸۵ اسفند ۱۶, چهارشنبه

رویای زمین


در عهد ماهواره سنگی برحسب نیاز یه چیزهایی به عنوان رویای و برنامه مردم زمین تعریف شد. در عصر دوهزار و ماهواره‌های لوس آنجلسی باز اصرار به حفظ ظاهر و پوسته همان رویاها می‌کنیم
عشق، ازدواج، بچه ساختن، قد خر کار کردن و در آخر با کوله‌باری از بدهی به خودمون از سهم زندگی
دنیا رو ترک کردن اسمشم می‌ذاریم زندگی
شاید اگه همه بر حسب اطلاع از نیازها و شناختی که از خود داریم انتخاب می‌کردیم. نه واجب می‌شد، منو دختران بانو ملاهت همزمان ازدواج کنیم

و نه لزومی داشت انقدر حرص بخوریم چرا از اون یکی عقب موندیم؟
اگه بنا نبود همه دیپلم بگیرن مجبور نمی‌شدیم از روی دست هم نگاه کنیم و همه با هم سه کنیم

خودتی

    دیگه داشت خیال برم می‌داشت یکی داره دنبال اتو ازم می‌گرده!! آخه مگه داریم کسی انقدر بی‌کار  باشه که روزی چند صد صفحه ورق بزنه؟ مگه این‌ک...