یادش بهخیر چه بهمنهای عجیبی که به زندگی ندیدیم
شش بهمن و انقلاب سپید
دههی زجر
یا بهمنهای زمان جنگ
لاکردار همهاش هم برفی بود و سرد
و این مردم بدبخت که مدام تهدید میشدن صدام قراره خدمت همگی رو در سالروز انقلاب برسه
و اون بچههایی که بیچارهها در این اوضاع یا صدای آژیر میشنیدن یا جیغ و داد وحشتزدهی بانوان گرام اهل حرم
و باز صدای وضعیت سفید و شادی از اینکه
بهخیر گذشت
چی به خیر گذشت؟
اینکه موشک به خونهی ما نخورد
لابد گور بابا اونی که خورد؟
و هرگز از یاد نخواهم برد چه جماعتی که از ترس مرگ شب در بیابانها می خوابیدن
واقعن که این زندگی چهقدر ارزش نگهداری داشت؟
