یاد استاد

زندگي رسم خوشايندي است ؛

زندگي بال و پري دارد به وسعت مرگ ؛

پرشي دارد اندازهُ عشق
– زندگي چيزي نيست ؛

که لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود

زندگي حس غريبي است که يک مرغ مهاجر دارد

زندگي سوت قطاري است که درخواب پلي مي پيچد

زندگي گل به توان ابديت

زندگي ضرب زمين در ضربان دلهاست

زندگي هندسه ساده تکرار نفس هاست

هرکجا هستم باشم

آسمان مال من است
پنجره فکر هوا عشق زمين مال من است