۱۳۸۶ شهریور ۱۳, سه‌شنبه

ای داد بیداد


یک ترانه یک رایحه یک مکان. می‌بره تورو به یک خاطره
خاطره‌ای که نمی‌دونی باید از بابت تجربه‌اش سپاس‌گذار باشی یا شاکی
سپاس از باب چیزی که بالاخره تو فهمیدی چه طعم و رنگی داره
شاکی از باب اینکه تموم شد؟
این حس مالکیت نیست. احساسی است که توقع را بالا برده و تو فقط دنبال اون شکل تجربه‌ای
تجربه‌ای در عین آزادی. بی‌مالکیت
ممکنه دیگه پیش نیاد و در نتیجه تنها بمونی

خمین، کوه بوجه

 این را در مجاز مجازی دیدم. سرچ کردم و با چشم خودم در گوگل مپ پیدا کردم.   کجای داستان‌یم؟ جادوجمبل؟     سی سال پیش از سر کنجکاوی در منزل شخ...