من اگر من نباشم، پس من چی؟

من
نمی‌خوام شکل کسی باشم
نمی‌خوام سرنوشتی مشابه دیگری داشته باشم
من
نمیخوام مثل کسی باشم
نمی‌خوام مثل دیگران بخندم و راه برم و زندگی کنم
من می‌خوام شاد باشم، هر لحظه را زندگی کنم و مهر بورزم
به هر کس که راه داد
من
دلم می‌خواد تنها نباشم، مثل همه
من
خیلی چیزهای دیگری دلم می‌خواد که نمی‌شه
و زجر می‌کشم چرا چیزهایی که برای دیگران می‌شه
برای من نمی‌شه؟
چرا دیگران شاد هستند و من نیستم 
من ................ چرا........... دیگران
خب. تا وقتی قراره با آدرس‌های دیگران شاد بشم
پس من نیستم
همیشه همین بوده
می‌خواهیم خودمون باشیم در حالی‌که از دیگران الگو می‌گیریم
و وزنه‌ی خوشبختی و بدبختی را با دیگران می‌سنجیم و باز فکر می‌کنیم
یگانه‌ایم
باید به یگانگی رسید بی حذف او با حذف من
نمی‌شه بگم من و با وحدت وجود برم
من منو تنها و منفک از سایرین می‌کنه و همیشه تنها می‌مونم
چون می‌خوام شکل خودم را حفظ کنم و شاد هم باشم، مثل دیگران
خب راه نمی‌ده
من منم تو تویی و او ، اوست باید با رنگ های خودمون شاد باشیم نه رنگ او