۱۳۸۵ مهر ۲۴, دوشنبه

دنیا خیال هه


کاش دنیا هم مثل اینترنت بود. می‌تونستی ناشناس پشت چند آیدی زندگی کرد و به کسی هم جواب پس نداد
وقتی شناخت وجود نداشته باشه . دروغ معنی نمیده
می‌تونی خونه‌های مجازی بسیاری داشته باشی که به هر شکل از ذهن تو رفع حاجت می‌کنند
تو راضی هستی با تمام شخصیت‌هایی که خودت می‌سازی و به آنها تسلط کامل داری و از تو نافرمانی نمی‌کنند
تو در عرشی و خدای جهانت هستی
بر اریکه‌ی قدرت تکیه زدی و پادشاهی بر عالم می‌کنی
حقیقتا هم همین‌طوره. دنیا از درون ما شکل می‌گیره. مفهوم و منزلت پیدا می‌کنه . جهان نام می‌گیره
دنیایی که یک لحظه شیرین و یک لحظه بی مزه است
اما تو همه نقاط آن‌را تعریف کردی که خیلی هاش درست نیست ولی تو ایمان داری
شاید هم نداری؟

خمین، کوه بوجه

 این را در مجاز مجازی دیدم. سرچ کردم و با چشم خودم در گوگل مپ پیدا کردم.   کجای داستان‌یم؟ جادوجمبل؟     سی سال پیش از سر کنجکاوی در منزل شخ...