۱۳۸۵ آبان ۸, دوشنبه

گلخونه


از بچگی امن ترین جای دنیا برام گلخونه بود. حتی گاهی قایم می‌شدم و از اینکه پیدام نمی‌کردن ، تا پوست حال می‌کردم
خالا که دیگه نه از باغچه‌های باصفای هشتی و حوشخونه دار خبری نیست. خیلی عادی است که در هفتاد متر خونه ‌های امروزی یک گلدون هم زوری جا می‌شه
به هر معجزی که هست من یکی در ناکجای بالکنی درست کردم
باورت می‌شه هنوز از اینکه اونجا قایم می‌شم لذت می‌برم و نوعی آرامش بهم میده ؟

خودتی

    دیگه داشت خیال برم می‌داشت یکی داره دنبال اتو ازم می‌گرده!! آخه مگه داریم کسی انقدر بی‌کار  باشه که روزی چند صد صفحه ورق بزنه؟ مگه این‌ک...