از دیشب گیر کردم اینجا
این عکس را در سایت ناسا دیدم، عکسی از مریخ با دو غروب خورشید
یه چیزی انگار کانون ادراکم رو گرفت و کشید اون بالا و پشت اون برجستگیهای تیره
و همونجا گیر کردم
حس عجیبی وجودم را گرفته بود
غربت تلخ و عظیمی به وسعت
رنج درک فهم
حقیقت تنهایی انسان
یعنی حتا اگر دو خورشید داشته باشی و دو ماه
پروردگار مغربها و مشرقها باشی
ولی در تنهایی فایده نداره
کسی نیست جز تو که بهش بگی:
ببین، عجب غروب باحالی!!
