۱۳۸۶ تیر ۲۱, پنجشنبه

داری



من تنها که نه. ذات همه آدم‌هاست
البته با اجازه جماعت ( نسوان - نثوان ) "به هر دو مدل نوشتم که دیگه کسی ایراد نگیره" ×
الخصوص این فقره موقوفة لطیفه ظریفه اینه که،حتی وقتی واقعا می‌گن خداحافظ. واقعی و از ته دل. منشون بر نمی‌داره تو هم واقعا سرت و بندازی و بری
چند قدم دور نشده، می‌ایسته و پشت سرش رو نگاه می‌کنه ببینه تو واقعا به همین سادگی گفتی باشه برو منم می‌رم و رفتی؟
اصلا دنبال بهونه بود. دیدی چه از خدا خواسته رفت؟
اصلا، همه‌اش دروغ بود. اصلا دوستم نداشت
حیف اون‌همه احساس
ولی اگر تو همچنان سرجات خشک شده باشی و ناباورانه انتظار برگشتش رو بکشی
اون‌موقع است که
چه آدم کنه‌ای؟ خب می‌دونه بهتر از من گیرش نمیاد
تا چشش درآد که نتونست منو داری کنه

بوي جوی مولیان