۱۳۸۸ دی ۱۲, شنبه

رابطة من و روحم




در هر سعی و تلاشی موفق خواهیم بود.
حتا در بدی
این سیستم کائنات که به نیرو و اراده جواب می‌ده ولی این که این انتخاب‌ها از چه راهی به سرانجام رسیده
حساب کتاب خودش رو داره و اونی که با نفی روح الهی درونش خدا را به گند می‌کشه
چوب خط خودش
موضوع بهشت و جهنم نیست
موضوع رسیدن انسان به مرتبة رشد و کمال، روح الهی در ما به تجربه می‌شینه
مثل یک مستاجر و جسم هم ملکی در اجارة متصرف.
تو اجازه داری با اتصال به شبکه در مسیر رشد به پیش بری و یا با قطع ارتباط بالاخره سکندری از بالای صراط با ملاج بیفتی به چاه جهنم
تا وقتی حماقت‌های انسانی را تحمل می‌کنه که هنوز با این بدن و شخصیت و تجربه‌اش کار داره
احساس کنه خبری نیست و این جسم دیگه به‌درد نخور شده
راهش رو می‌کشه می‌ره.
بدون ذره‌ای وابستگی و تعلق خاطر، زمینی.
حالا این‌که وقتی می‌ریم مزار برای کی زار می‌زنیم؟
جز خودمون.
چون حتا فایل‌های اطلاعاتی اون بابا موجود نیست.
مگر نقشی در زمان گذشته
هیچ اتفاقی بین این‌جا تا جهان ارواح ممکن نیست
مگر با مشتی سرگردان غیرارگانیک که عاشق سربه‌سر انسان گذاشتن و نیرو حرام کردن از اوست

کمایی سخت دردناک

    چند روز گذشته؟ هفته؟ چند هفته؟   یعنی کابوس نیست و کسی قرار نیست بیدارم که؟    خوب فکر کن. شاید کما یا اغماست. باور کن. من تجربه دارم. ا...