روزی دوستی که خندههام را میدید گفت:
چه خوبه وقتی شما زنها خوشحالید
خوش اخلاقید و آدم دلش میخواد همه کار براتون بکنه
خیلی صادقانه پرسیدم:
خب چرا یهکار نمیکنید
ما بیشتر
و تقریبا
همیشه خوشحال باشیم؟
نه که به خاطر خودمون
ما هر طور که باشیم یعنی دنیا همونرنگه و بازتابش هم همان خواهد بود
برای دل خودتون میگم:
که از خوشحالی ما در هاونش قند میسایند؟
از رضایت پر بکشه و حس غرور کنه
ها؟
چرا یه کاری نمیکنید
این دختران حوا همیشه خوشاخلاق باشند بهجای اینکه
تا حرف زدید پاچههاتون رو بگیریم؟
