۱۳۸۵ مهر ۱۴, جمعه

چه هوایی؟

وای که چه هوای توپی ! جای خیلی‌ها در تهران خالی
چه رعدو برقی چه هوای دو نفره‌ای چه صاعقه هایی که دارم ضعف می‌کنم براشون
اون‌ها که نفر دوم ندارند . مثل من چشم‌هاشون رو ببندند که دلشون یه‌وقتی نخواد و این جمعه شبی مثل من از کار و زندگی بیفتین
که چرا ؟
به‌قول آقا روباهه
همیشه یه پای بساط لنگه
ولی اون‌ها که یکی‌رو دارند معطلش نکن و یک پیاده روی دونفره زیر این آسمون عاشق کش خیلی حال میده
اگه چشم دیدن یکی رو هم نداری
باز ببرش بیرون و بگو گوشی موبایلش رو بذاره تو جیب پیرهنش
بلکه صاعقه زد و تو راحت شدی ؟

خمین، کوه بوجه

 این را در مجاز مجازی دیدم. سرچ کردم و با چشم خودم در گوگل مپ پیدا کردم.   کجای داستان‌یم؟ جادوجمبل؟     سی سال پیش از سر کنجکاوی در منزل شخ...