بعضی آدمها تا وقتی دیده نشدند و فقط حرف و صوتند
وقت دیدار
غافلگیرم میکنند
برخی دیگر هم به قدری خود واقعی که هنگام دیدار کم مونده بری جلو و بغلش کنی
انگار هزار ساله میشناسیش
همونی که بود.
بی کم و کاست
بعد تو حتما، حتما اجازه داری اگر در بلاگر حق نداری بگی،اما به خودت بگی:
این آدم خوب است.
بی کم و کاست همانی که هست
میدونی چهقدر وقته یه آدم واقعی ندیدم که به نوعی شگفتزده ام نکرده باشه
البته این هم خالی از شگفت زدگی که هیچ ، خودش نوعی رئال جادویی به حساب میآد
بعد باور میکنی هنوز ......... نه انگار میشه به فردا اعتماد کرد
به چشم آدمها نگاه کرد
کمی آهسته تر راه رافت
کمی دل به دریا زد و فردا و پس فردا و دیگر روزها رو باور کرد
وقتی دنبال خوب میگردی، ممکنه مزخرفات هم خوب ببینی
وقتی دنبال چیزی نیستی و فقط نگاه میکنی، شانس اینکه یک خوب اون میونه ببینی
حتما هست
